یه وقتایی کار یدی از نون شب هم واجب‌تره!

خوب بمون
نه به‌خاطر من، نه به‌خاطر ما
به‌خاطر همین اندک آرامش نسبی
به‌خاطر چشمی که نمی‌پره
به‌خاطر دلی که مدام شور نمی‌زنه
به‌خاطر شبهایی که بالش یعنی آرامش، نه صدا خفه‌کن
به‌خاطر بزرگ شدن فاصله‌ی دیوار که در هر رفت و برگشت دیرتر بخوری بهش
به‌خاطر اون خنکی سیال میان این همه حجم آتشین
به خاطر خودت و چرا كه نه؟ اصلا براي ما
بمون، خوب بمون

من از همین تریبون از همه کسانی که اینجارو می‌خونن و هنوز منو ندیدن و فکر می‌کنن با چه آدم ملایمی روبرو خواهند شد و بعد نمی‌شن و یا اونا که من ِ شلوغ و سربه‌هوا و وحشی‌رو می‌شناسن و بعد اینجارو می‌خونن و با یه آدم کاملا متفاوت روبرو می‌شن عذر می‌خوام بابت این تناقض ِ به اندازه یه سیاهچاله عمیق!
الآن یکی از دغدغه‌های من اینه که آبرو خودمو باید حفظ کنم یا وبلاگمو؟! دونقطه‌دی

يك دم، فقط يك دم، حس مي‌كني كه در اين دنيا تنهايي و براي هميشه تنها باقي خواهي ماند.

شمایی که راجع به قطعیت و مطلق بودن اینقدر مطمئن حرف می‌زنید و حکم می‌دید، تاحالا راجع به "حدود" چیزی شنیدید؟

نمی دونم کی براش آف گذاشته بودم که روبراهی؟
چندشب پریشب ها نصف شبی که تازه چراغ این دور و بر رو خاموش کرده بودم و چشمام رفته بود که بخوابه، موبایله لرزید بی شماره! تا گفتم بله یکی داد زد که ببین ما و امثال ما هیچوقت نمی تونیم مثل یه آدم عادی اینوریا رفتار کنیم. حالیته؟ حتی تو دوست داشتنمون هم یه جای کارمون لنگ می زنه! حتی تو اون اوج لذت و خواستن!
بعد تازه یادش افتاد که هه هه! راستی سلام این جواب اون آف‌لاینت بود.

نمی‌دونم ما زندگی نکردیم یا شما؟
وقتی می‌شینید تعریف می‌کنید از سختیها و مشکلها و ترسها که خیلی‌هاشون برا من عجیبند و خنده‌دار، با خودم فکر می‌کنم الآن خوبه که من اینجوری اینجام یا نه؟ اینی که من الآن هستم، اینی که جبر زمان و موقعیت و شرایط زندگی ازم/مون ساخت خوبه یا بد؟ اگه خوبه اینا چیه هرازگاهی دلمو چنگ می‌ندازه؟ که یه‌چیزی یه‌جایی باید می‌بود، باید باشه که نبود و نیست! اگه شما درستید پس من/ما چی هستیم؟
ما خیلی کرگدن مآبانه بزرگ شدیم یا شما زیادی سوسول؟

در پی استقبال از برگزاری جشنواره وبلاگی نوآوری و شکوفایی به بهترین نوآور، نماد زرین ِ نوآور شکوفا شده اهدا خواهد شد.
شایان ذکر است جایزه‌ی مورد بحث به کسی اهدا خواهد شد که بیشترین نتیجه از جستجوی گوگل به سمت وبلاگ او هدایت شده و جستجو کننده را هرچه بیشتر به سمت باغچه هدایت کند که ملاک این سنجش موتورهای جستجو خواهند بود. ضمنا دبیرخانه‌ی دائمی ستاد و فراکسیون تی‌آی نیز باید او را تایید کنند.
درهمین راستا، از طراحان و اساتید فن دعوت می‌شود طرحهای پیشنهادی خود را برای نماد ِ زرین ِ نوآور شکوفا شده ارائه دهند.

با تشکر
نماینده حقوق بشر و حافظ صلح مقیم در وبلاگستان و حومه
(با حفظ سمت) مدیریت محترم روابط عمومی
ئه‌سرین

سياست ِ زنانه = با دست پس بزن، با پا پيش بكش!

زنده‌ام انگار، چون هنوز تو ابرها شکلهای تازه پیدا می‌شه.

می‌گه اگه می‌خوای دووم بیاری بین این جماعت یا باید تو همون جاده‌ی اونا باشی ولی یه لاین دیگه و خودتو بزنی به دلقکیت و تحمل کنی که بهت بگن الکی‌خوش، یا بزنی کلا تو خاکی و یه جای خلوت واسه خودت گیر بیاری و اطراق کنی ولی تو راه خودت باشی و بذاری ازت بگذرن و بهت بگن سیب‌زمینی.

بعد از این همه وقت بی‌خبری می‌خوای پاشی بیای اونوقت انتظار داری اگه گفتی خوبی بگم نه و بگی چرا؟ و بگم چرا و اونوقت حرف بزنیم و حرف بزنیم و بگی از چیزایی که نشده و ...
دوساعت رو هم هیچی نمی‌گیم به‌جز شرح خوشی و خداحافظ، برای حفظ آدمهایی که قبلا بودیم، برای به‌جا نذاشتن رد و نشون رو تن و فکر هم!

you've been messy, where you shouldn't have been a messy
and now someone else getting all your best
These boots are made for walking
and thats just what they'll do
one of these days, these boots are gonna walk all over you
"11:14"

یک آهنگهایی هستند که فقط صدا نیستند؛
خیابان‌ند: بلند، بی‌دریغ، وحشی
دست‌ند: ناگهان، مطمئن، اندازه
نفس‌ند: گرم، رام، مداوم
شعرند: زمزمه، همراه، نرم
کلام‌ند: ناگفته، ناشنیده، نانوشته
عطرند: آشفته، آشنا
آدم‌ند، آدم‌ند، آدم‌ند

باشه تو بخواب، فقط من حرف مي زنم. می‌شه اقلا خُرخُر نکنی؟